Algemene informatie 
“Eindelijk hoef ik niets meer te verbergen!”
Zo lang als ze kan herinneren heeft Anne-Mieke al moeite met de omvang van haar dijbenen. In de Bergman Kliniek vervulde ze een lang gekoesterde wens: een liposculpture.
Zelfs met wekelijks hardlopen, raakt Anne-Mieke de vetophopingen op haar heupen niet kwijt. Deze zogenaamde rijbroek is een veel voorkomend probleem bij vrouwen.
Vetophoping of spieren?
"Ik heb hier al last van sinds ik me kan heugen. Toen ik 12 was klaagde ik er al over. Ik fietste iedere dag 24 km heen en terug naar school. Volgens m’n moeder waren die 'zijkwabben' gewoon spieren".
Liposculpture
Als Anne-Mieke op haar 16e een brommer zou krijgen, zouden deze 'spieren' volgens haar moeder wel verdwijnen. "Maar ik ben er nooit meer van verlost". Tijdens haar studie riep Anne-Mieke al dat haar eerste salaris op zou gaan aan een liposuctie. Maar dat eerste salaris is inmiddels al minstens tien jaar geleden. De man van Anne-Mieke vindt het lichaam van zijn vrouw perfect, maar staat volledig achter haar beslissing: "Op het moment dat je er zelf problemen mee hebt en vindt dat je er wat aan moet doen, moet je dat vooral doen".
De operatie
Anne-Mieke vond de operatie best spannend. "Ik ben vooral bang voor het moment dat ik wakker moet worden". De duur van de operatie is afhankelijk van de hoeveelheid vet die moet worden verwijderd en het aantal plaatsen waar dat moet gebeuren. Anne-Mieke komt al snel bij na de operatie: "Het is me alles meegevallen, voorlopig voel ik nog niks". Na de ingreep moet de huid goed worden gesteund. Daarom moet Anne-Mieke zes weken lang een zogenaamde liposuctiebroek dragen. Deze drukt de opperhuid goed tegen de onderste huidlagen aan en beperkt de zwellingen tot een minimum.
Resultaat
"De eerste week dacht ik wel 'waar ben ik aan begonnen'. De pijn werd daarna snel minder". Anne-Mieke kan nu de kleding aan die ze aan wilt: "Ik kan eindelijk een strakke broek aan en hoef niets meer te verbergen!"
Klik op de kleine afbeeldingen voor een vergroting:
