Aandoeningen aan de heup
Slijtage van het gewrichtskraakbeen (artrose) is de meest voorkomende oorzaak van beschadiging van het heupgewricht. De medische term voor artrose in het heupgewricht is coxartrose. Op basis van een lichamelijk onderzoek en röntgenfoto’s kan uw arts een definitieve diagnose stellen.
Artrose
Artrose ontstaat wanneer de belasting van het heupgewricht groter is dan de belastbaarheid. Tijdens dit proces wordt kraakbeenweefsel langzaam afgebroken. De schade is onomkeerbaar omdat het lichaam geen nieuw kraakbeen aanmaakt.
Helaas is dit een onderdeel van het verouderingsproces. Uiteindelijk wrijven de botten tegen elkaar zonder tussenliggende beschermlaag waardoor de oppervlakken van het gewricht groter worden en vervormen. Dit leidt weer tot ontstekingen en, parallel aan de progressieve vervorming van het gewricht, toenemende spierspanning, bewegingsbeperkingen, zwelling en pijn.
Aantasting van het heupgewricht
De aantasting van de kraakbeenlaag tussen de heupkop en de heupkom bij het ouder worden, wordt ‘ouderdoms gerelateerde’ degeneratie genoemd. Het kraakbeen raakt dermate beschadigd dat het niet langer als een “schokdemper” kan werken.
De medische term, heupdysplasie, beschrijft een misvorming van de heupkom die vanaf de geboorte aanwezig is. De heupkop moet genesteld zijn in de ondiepe kom van de heup (het acetabulum). Als de kom te vlak van vorm is en in een scherpe hoek staat, blijft de heupkop niet in de heupkom zitten.
Wanneer de heupkop slechts door een deel van de kom wordt bedekt, is het gewricht blootgesteld aan overmatige spanning. Als hier niets aan wordt gedaan, kan deze verkeerde stand van het heupgewricht al op jonge leeftijd leiden tot artrose. Met moderne onderzoeksmethoden kan heupdysplasie vroegtijdig worden gediagnosticeerd.
Indien bloedvaten die het bot van bloed voorzien, beschadigd raken, kan de heupkop afsterven (necrose van de heupkop). In deze gevallen is een operatie noodzakelijk. Tijdens zo’n operatie wordt vaak een kunstheupgewricht geplaatst.


