Mortons neuroom
Een Morton’s neuroom is een kleine verdikking in de gevoelszenuw van de teen die tussen de kopjes van de middenvoetsbeentjes loopt. De meest voorkomende plek is tussen de derde en de vierde teen.
De naam Morton’s neuroom komt van de orthopedisch chirurg, die deze afwijking in 1876 beschreef. Waarom deze verdikking precies ontstaat is onbekend, maar gedacht wordt aan steeds terugkerende kleine beschadigingen aan de zenuw. Dit kan bijvoorbeeld komen doordat de zenuw even klem komt te zitten tussen de kopjes van de middenvoetsbeentjes die (teveel) bewegen ten opzichte van elkaar. Ook een doorgezakte voorvoet kan druk op de zenuwtjes veroorzaken.

Waarom deze verdikking precies ontstaat is onbekend, maar gedacht wordt aan steeds terugkerende kleine beschadigingen aan de zenuw. Dit kan bijvoorbeeld komen doordat de zenuw even klem komt te zitten tussen de kopjes van de middenvoetsbeentjes die (teveel) bewegen ten opzichte van elkaar. Ook een doorgezakte voorvoet kan druk op de zenuwtjes veroorzaken.
Wat zijn de klachten van een Morton’s neuroom?
De belangrijkste klacht is pijn, meestal bij de kopjes van het derde en vierde middenvoetsbeentje. De pijn wordt vaak beschreven als brandend, stekend, krampend, of elektrische prikkeling in de tenen. De pijn neemt toe tijdens lopen, vooral bij dragen van strakke schoenen en vermindert als de schoen wordt uitgedaan en bij massage van de voet. Verder hebben cliënten het gevoel dat er ‘iets zit’ of ‘iets verschiet’. Vaak is er ook een doof gevoel in de twee tenen die grenzen aan het Morton’s neuroom.
De aandoening komt veel vaker voor bij vrouwen dan bij mannen en meestal slechts aan één voet.
Hoe stel je de diagnose Morton’s neuroom?
Het uitvragen van de klachten en het lichamelijk onderzoek is bijna altijd voldoende voor het stellen van de diagnose. Vaak wordt een ECHO gemaakt, en soms een röntgenfoto, vooral om andere aandoeningen uit te sluiten. Aanvullend onderzoek zoals MRI is bijna nooit nodig en bovendien niet erg geschikt om het neuroom aan te tonen.
Hoe behandel je een Morton's neuroom?
Niet-operatieve behandelingen:
Bij een groot deel van de cliënten zullen de klachten zonder operatie voldoende kunnen verminderen; de eerste behandeling is daarom bijna altijd niet-operatief. Door dragen van brede schoenen kan de prikkeling van de zenuw verminderen waardoor het herstel mogelijk is. Bij een doorgezakte voorvoet kan een steunzool de middenvoetsbeentjes omhoog brengen en meer ruimte geven tussen de kopjes. Daarnaast kan een injectie met een pijnstiller en ontstekingsremmer (corticosteroïd) de prikkeling in het zenuwtje verminderen.
Operatieve behandeling:
Als het Mortons neuroom tijdens het Echo-onderzoek groot genoeg is en de niet-operatieve behandeling onvoldoende helpt kan tot operatie besloten worden. Dit gebeurt bij Bergman Clinics meestal via een dagopname.
Tijdens de ingreep wordt er een snee gemaakt aan de bovenzijde van de voet op de plaats van het Morton’s neuroom, tussen 2 tenen in. De bandjes die de kopjes van de middenvoets-beentjes met elkaar verbinden worden doorgesneden om de zenuw meer ruimte te geven. Dit heeft geen consequenties voor de stabiliteit van de voet. Het Mortons neuroom wordt verwijderd samen met een gezond stuk van de zenuwtakjes, dit om te voorkomen dat de verdikking (snel) terugkomt. Dan wordt de huid weer gesloten met oplosbare hechting. Er wordt een drukverband aangelegd dat 7 dagen moet blijven zitten. U krijgt bij Bergman Cliniics een achterloopschoen mee om mee te mobiliseren.
De geopereerde (voor)voet kan nog enkele weken wat dik blijven, dit is een normaal verschijnsel.
Resultaten
Over het algemeen is 80 tot 95% van de cliënten volledig klachtenvrij en tevreden na de operatieve behandeling. De niet-operatieve behandeling heeft minder goede resultaten, maar heeft als eerste behandeling toch de voorkeur.
Complicaties
Naast de algemene complicaties als nabloeding en wondproblemen die weinig voorkomen, is er 1 complicatie specifiek voor een Morton’s neuroom, die gelukkig zeldzaam is: er kan opnieuw een Morton’s neuroom ontstaan als littekentje aan het uiteinde van de verwijderde gevoelszenuw. De pijn komt dan weer terug. Een dergelijk recidief van een Mortons neuroom is moeilijk te behandelen, en tweede operatie is over het algemeen veel minder succesvol.


